Dew=Dauw In het Engels spreek uit djoe met een lange oe.

Het verlangen om de naam Dew te gebruiken stamt al uit 1990, nadat ik ( Marlou) begin 1989 uiteindelijk echt radicaal mijn leven aan Jezus overgaf en besloot om Hem alleen te volgen en Zijn wil te doen, vond ik een gedichtenboekje van E. Griffioen-van Wuijckhuijse. Het volgende gedichtje raakte me enorm en heeft me nooit meer losgelaten.

Nu is de wereld kostbaarder dan ooit.
Ik blijf verwonderd voor het venster dralen:
vannacht zijn druppels dauw als zilv'ren kralen
met gulle handen in mijn tuin gestrooid.

Dit wonder kan alleen maar zijn bedacht
door God, die mij met kleine zegeningen
wijst op de troost dat vaak de mooiste dingen
ontstaan zijn uit het duister van de nacht.

En ja, hoe duister mijn leven ook geweest is, Jezus heeft Zijn Licht erin geschenen en zo'n groot wonder van bevrijding en genezing gegeven dat ik een teken van hoop geworden ben, bij God is niets onmogelijk!

Tegenwoordig ben ik een tuinfreak en hebben we na een niet al te grote mega-volle tuin in Drachten nu een heerlijke grote tuin waar ik heerlijk in zwoeg. En dat was vroeger echt niet zo. God heeft mij ook genezen van een aversie van alles wat met tuin, natuur of bloemen te maken had. Vroeger hield ik alleen van beton, de stad, uitgaan..Je deed mij echt geen plezier met een bos bloemen. Na mijn bekering heb ik een jaar stage gelopen in Psychiatrisch ziekenhuis Zon en Schild in Amersfoort. Grapje van God, ik kwam nog geen jaar daarvoor als patient uit een Psych. Ziekenhuis in Wolfheze.

De enige plek waar nog een stageplaats was, was op de tuinactiviteiten, echt niks voor Marlou dus.

Helaas viel er weinig te kiezen en leerde ik daardoor behoorlijk wat kneepjes van het tuinvak. Daar, o.l.v een geweldig lieve tuin-activiteiten-begeleider, opende God mijn ogen voor de schoonheid van Zijn natuur en daar begon de liefde voor de plantjes en alles wat groeit en bloeit.

Ik leer zo veel van God door het werken in de tuin en kan lyrisch worden van de schoonheid van het ontvouwen van planten, de vormen, bladstructuur, kleuren, geuren en natuurlijk de frisse buitenlucht, de vogels en hun gezang en de bijen, hommels, vlinders; God is zo groot en zo goed!

Een ochtendmens ben ik nog steeds niet maar het is zo mooi om druppels dauw als diamanten op of in bloemen of blaadjes te zien, vroeg in de morgen..Dan sta ik in stil ontzag.

Pas later ontdekte ik dat God's Woord ook het nodige over de Dauw zegt, met heel wat bijzondere betekenissen.

Door de muziek, samen met Frank en met onze vrienden zie ik heel vaak hoe lieflijk God tegen Zijn kinderen of ook Zijn nog verloren kinderen spreekt, door zang, met woorden of zonder of instrumentaal, dat is als de dauw, teder, troostend, verfrissend. Het leuke is dat het woord dauw in het Nederlands twee betekenissen heeft, de tweede is eigenlijk alleen in het uitspreken en niet het schrijven, de dauw van duwen. Dat is ook ons verlangen dat diegenen die ons horen naar God gedouwd worden en gestimuleerd worden, gedouwd worden in hun bestemming met Jezus.

Het volgende stukje komt uit de New Bible Dictionary.

In het Hebreeuws is Dauw, Tal, 'gesprenkeld vocht' dit geld voor dauw en nachtmist. Hoewel het effect van dauw op planten ( condensatie van water op een gekoelde oppervlakte) en mist (condensatie in de lucht) nog niet begrepen wordt is het verschil niet echt van belang. Vochtige lucht die door de zee aangedreven wordt is de grootste oorzaak voor het ontstaan van dauw in het westen van Israel. Op verschillende plaatsen in Israel onstaat vaak dauw en het komt vooral voor in de zomer, wanneer de planten de dauw hard nodig hebben.

Dauw staat voor Zegen.

Er zijn twee soorten condensatie; neerwaartse dauw; kenmerkend voor in de zomer aanwezige gebieden met losse grond; losse grond koelt goed af. Opwaartse dauw is een gevolg van de condensatie van water omdat de grond vochtig is, dit komt vaker voor in de winter.

In de Bijbel wordt dauw als iets mysterieus gezien, iets wat uit de Hemel komt. Zie het boek Job waar in hoofdstuk 38:28 God zegt: Of wie heeft de dauwdruppelen verwekt?

In Genesis27:28 zegt Izaak tegen Jacob: God zal u geven van de dauw des hemels.

Deuteronomium 33:28 daarom woonde Israel daar veilig en bleef de bron van Jacob ongestoord in een land van koren en most; ja zijn hemel sprenkelt dauw.

Haggai 1:10 Daarom heeft de hemel over u de dauw ingehouden en de aarde haar opbrengst.

Zacharia 8:12 Want het zaad gedijt, de wijnstok geeft zijn vrucht, het land geeft zijn opbrengst en de hemel geeft zijn dauw.

Dauw valt plotseling; 2 Samuel 17:12 zoals de dauw op de aardbodem valt.

Het valt zacht, Deut 32:2 Mijn leer druipe als regen, mijn rede druppele als dauw.

Het ligt er de hele nacht, Job 29:19 En de dauw overnachtte op mijn takken.

Het verdwijnt snel in de ochtend, Hosea 6:4, Wat zal Ik u aandoen o Juda, Immers uw liefde is als een morgenwolk, en als een dauw die in de vroegte vergaat.

Dauw wordt verwacht in het hete zomerweer van de oogst, Jesaja 18:4, als een nevel van dauw in de hitte van de oogsttijd., Hos.14:5, Ik zal zijn als de dauw voor Israel, hij zal bloeien als een lelie. Micha 5:6, En het overblijfsel van Jacob zal te midden van vele volkeren zijn als dauw van de Here.

Dauw is erg gunstig voor de zomerse oogst, veel studies hiernaar hebben dat al aangetoond dus de ouden van weleer overdreven niet als zij dauw zagen als een bron van Zegen.

De aanwezigheid van dauw maakt de grond voldoende vruchtbaar om zgn. 'droogte'-akkerbouw toe te passen wanneer er geen regen valt, ze helpt de wijnbouw en maakt het zelfs mogelijk om in de woestijn gewassen te verbouwen. Daarom wordt dit gebed veel gebeden: ,,Moge God u de dauw des hemels geven en van het vette der aarde en veel graan en wijn”. ( Gen.27:28, Deut.33:28)

De afwezigheid van dauw werd gezien als oorzaak van een ernstige situatie ( oordeel) (Haggai 1:10) die in tijden van extreme droogte verergerde. ( 1Kon.17:1, 2 Sam.1:21)

De kostbaarheid van dauw werd daarom gezien als een teken van Opstanding; 'Want Uw dauw is een dauw van licht; en de aarde zal aan de schimmen het leven geven' Jes.26:19. Naar aanleiding van deze profetie is de uitdrukking uit de Talmoed ontstaan, de 'dauw van de Opstanding'.

In psalm 133:3 staat dat de dauw van de berg Hermon naar beneden daalt op de bergen van Sion, geografisch gezien kan dat helemaal niet. Het is misschien een uitdrukking om aan te geven dat er veel dauw was omdat de berg Hermon een maximale hoeveelheid ontvangt. Door die enorme hoeveelheid dauw op de bergen Hermon en Karmel valt het zachte, kwetsbare zandsteen uiteen en wordt de grond vaak bevochtigd. Daarom zijn deze twee bergen altijd het symbool geweest voor vruchtbaarheid.

',,Moge Adonai, de God van de Hemel en de Aarde je rijkelijk zegenen met Zijn Dauw op jouw leven”. Shalom, Marlou